Nederlands Vanzelf Sprekend

In tegenstelling tot wat velen denken, is "'t stad" helemaal geen afwijkende, onzijdige vorm;  er wordt trouwens ook nooit gesproken van "het stad". Het is gewoon de voortzetting van een al in Middelnederlandse teksten vaak voorkomende vorm "dstad", geassimileerd uit  "de stad", waarbij  de (overblijvende) begin-d werd verscherpt ("stemloos gemaakt")  onder invloed van de volgende, stemloze  medeklinkerverbinding  "-st" (dus d>t).  Voor een goed begrip : stemloos (hard, scherp) zijn bijv. p, t, k, ch, f, s,  stemhebbend (zacht) daarentegen de corresponderende b,d,g,v,z.

Ik mis een oproep om het volledige onderwijs van laag tot hoog in het Nederlands te voorzien omdat bij elke vertaling - hoe goed ook - nuances verloren gaan, wat de kwaliteit van het onderwijs onderuit haalt. Prestaties gaan vóór prestige zoals de kost gaat vóór de baat. Dat betekent kwaliteit, kwaliteit en nog eens kwaliteit. Bij elke vertaling gaan er finesses verloren en als een nederlandstalige wetenschapper zijn gedachten eerst moet vertalen naar een lingua franca (eerste rendementverlies), ze moet overdragen naar studenten (tweede rendementsverlies), en die studenten ze weer moeten omzetten naar hun moedertaal (derde rendementsverlies) dan weet je zuiver technisch reeds dat de kwaliteit van het resultaat niet kan tippen aan rechtstreeks in de moedertaal overgedragen kennis. Simon Stevin die de motieven ten gunste van het gebruik van het “Duytsch” uiteengezet heeft in de inleiding tot “De Weeghconst” onder de kop “Uytspraeck van de weerdicheyt der Duytsche tael” vond het Nederlands zelfs het meest geschikt als voertaal van de wetenschap door de vormingswijze van woorden en samenstellingen. Daarom verrijkte hij het Nederlands met een hele rits eigen woorden “ommedat al de werelt gheen latijn en can”. De man draait zich om in zijn graf.

104: Luc de Grauwe (ondertekenaar 830) - Re:

Bovenstaande  reactie (= opmerking 104)  van mij gold opmerking 98.