Petities.com
Doorzoek petities Zoeken Neem contact op met de auteur van de petitie Contact Talen Uw handtekeningen beheren Bevestig uw handtekening met een code Inloggen
Start een petitie

Meld een petitie aan

NO KIDDING pamflet aan minister VWS voor preventie kindermishandeling

Petities geven meningen weer. Het oneens zijn met een petitie, of haar zinloos vinden, is geen reden om een melding te doen, en zulke meldingen worden automatisch gesloten. Meld een petitie alleen als zij de wet of onze Communityrichtlijnen schendt, bijvoorbeeld haatzaaien, laster van een persoon of organisatie, het publiceren van privé-informatie of fraude. Wij controleren niet of de beweringen in een petitie waar zijn, de auteur is daarvoor verantwoordelijk.

Deze melding gaat naar de mensen die deze website beheren, niet naar de auteur van de petitie of naar een autoriteit. Als u een vraag of feedback voor de auteur heeft, stuur dan een bericht.

Kunt u uw rapport in het Engels schrijven? Dan kunnen wij het sneller behandelen, omdat wij geen vertaling hoeven te bestellen.
Waarom meldt u dit?
Wat is er mis met de naam?
Vertel ons in het tekstveld hieronder wat u doet denken dat dit zo is.

Petities geven meningen weer. Het oneens zijn met een petitie, of haar zinloos vinden, is geen reden om een melding te doen, en wij verwijderen petities niet omdat mensen ertegen zijn.

Als u dit verzendt, wordt uw bezwaar geregistreerd en wordt de melding automatisch zonder verdere actie gesloten, de beslissing wordt naar uw e-mailadres gestuurd. Als de inhoud de wet of onze Communityrichtlijnen schendt, kiest u in plaats daarvan hierboven die optie.

U kunt ook uw eigen petitie starten of contact opnemen met de auteur.

Gaat de onjuiste bewering over u, uw organisatie of een andere identificeerbare persoon of organisatie?

Welk passage is onjuist? U kunt meerdere zinnen in de tekst van de petitie aanklikken en ons per zin vertellen wat wel waar is. Dit is optioneel.

Zinnen die naast elkaar staan, worden samengevoegd tot één claim. Klik nogmaals op een zin om deze te verwijderen.

NO KIDDING pamflet aan minister VWS voor preventie kindermishandeling

NO KIDDING pamflet.

Geachte Minister De Jonge, beste Hugo,

Graag contacteer ik u over de gang van zaken rondom het melden van kindermishandeling. Sinds ik uw interview op de radio hoorde, ben ik hier verschillende keren mee bezig geweest. Dit omdat ik als ervaringsdeskundige (o.a. getuige van huiselijk geweld en slachtoffer van seksueel misbruik) andere - en in mijn ogen effectievere - mogelijkheden zie.

Allereerst denk ik dat het goed is om kindermishandeling als een groot maatschap­pelijk, maar vooral contextueel probleem te zien. Naast de bestaande cijfers en mijn persoonlijke ervaringen zie ik in mijn werk als verpleegkundige in een academisch ziekenhuis helaas vaak patiënten waarbij de jeugd een duidelijk nadelige invloed heeft gehad en vaak voor psychische en lichamelijke klachten zorgt. De meldcode zie ik als een noodzakelijk instrument, maar deze werkt m.i. drempel­verhogend. Ik ben van mening dat de drempel verlaagd wordt wanneer er meer aandacht wordt besteed aan het voortraject, waarbij de angst voor mogelijke gevolgen die mij altijd weerhouden heeft, wordt verkleind. Mijn visie wordt bevestigd door mijn ervaringen met de NO KIDDING preventieve methode, gebaseerd op ervaringen van honderden ervaringsdeskundigen. Maar ook door actueel onderzoek van het Verwey-Jonkerinstituut: Als een melding wordt gedaan heeft er al een jaarlang in het gezin geweld plaats gevonden en zijn 4 op de 10 kinderen getraumatiseerd geraakt. We kunnen dus rustig spreken van een epidemie aan ongezien geweld omdat zowel kinderen als opvoeders, en ook omstanders, zwijgen. Niet omdat ze niet anders zouden willen maar omdat mensen zichzelf onbekwaam verklaren.

Wanneer kinderen langdurig zwijgen, worden zij weer de opvoeders met onverwerkte ervaringen, die het ‘estafettestokje van geweld’ op hun beurt doorgeven. Als kind durfde ik niet aan de bel te trekken en daar waar ik een poging ondernam, bij de huisarts, werd ik niet gehoord. Ik was bang dat er mensen bij betrokken werden waar ik geen behoefte aan had; bang dat ik aangifte moest doen tegen personen uit mijn directe omgeving; bang dat mensen in mijn omgeving achter dit geheim zouden komen en bang dat ik zelf de schuldige was. De gedachte dat iemand actie zou ondernemen en daarmee binnen­drong in ons gezin, was voor mij onverdraaglijk. Dus hield het jarenlang stand. Continue angst, twijfel, alertheid en het zorgen voor anderen om alle problemen maar zo klein mogelijk te houden. Vaak ervoor zorgend dat mensen van buitenaf niet doorkregen dat het niet klopte bij ons ‘achter de voordeur’.

Tijdens de interne opleiding bij NO KIDDING ben ik mij meer bewust geworden van mijn onverwerkte ervaringen. Dit gebeurde binnen een natuurlijke, niet therapeutische setting, samen met (niet-)ervaringsdeskundigen. Bewustwording dat ik, als kind, vooral behoefte had aan vertrouwen; iemand die naar me omkeek en naar me wilde luisteren. Iemand die zou vragen: Luuk, gaat het met je? Is er iets? Kan ik iets voor je doen? Of “gewoon”: Luuk wat wil jij? Wil je me iets vertellen? Dit zijn de meest menselijke vragen die mij nooit zijn gesteld!

De meldcode zal naar mijn mening absoluut niet resulteren in een vermindering van het aantal kindermishandelingen. Althans, ik citeer Rijksoverheid: een melding maken omdat, Veilig Thuis informatie van verschillende meldingen kan combineren om de veiligheid van het kind, de volwassene of de oudere in te schatten. En omdat Veilig Thuis beroepskrachten kan ondersteunen bij het zorgen van langdurige veiligheid. Waar is het kind? En nemen we ook mee dat daders vaak slachtoffers zijn? Beseffen we dat het vaak van generatie op generatie overgaat? Waar houdt het op? Verkiezen wij het melden van kindermishandeling boven het voorkomen ervan door preventieve maatregelen in te zetten? Geachte heer De Jonge, ik ben positief kritisch als het om de meldcode kindermishandeling gaat omdat ik andere mogelijkheden zie: directer en effectiever!

U staat in belangrijke schoenen. Schoenen die nog meer kinderen en opvoeders, beiden met onverwerkte ervaringen, kunnen helpen. Echter is er een ander focus nodig. Eén die in eerste instantie minder gericht is op oplossen, instrumenten en protocollen. Een meer menselijke weg door omstanders: buren, vrienden, juf en meester. Door ons allemaal! Mensen die gewoon dicht bij zichzelf blijven en tijdig een hand uitsteken. De NO KIDDING preventieve methode bewijst dat het kan. Steeds meer gemeenten laten zich hierin scholen. Het is ons tot nu toe niet gelukt om de NO KIDDING visie en methode aan u persoonlijk te presenteren. Daarom zou ik dit pamflet graag, na het voorlezen ervan en voorzien van de handtekeningen van mede­ondertekenaars, aan u overhandigen.

Hoogachtend, Luuk, ervaringsdeskundige ‘op het podium’, mede namens Friso van der Wal, directeur NO KIDDING. www.nokidding.nl

Wij controleren niet of de beweringen in een petitie waar zijn, de auteur is daarvoor verantwoordelijk. Als u dit verzendt, wordt het geregistreerd en wordt de melding automatisch zonder verdere actie gesloten, de beslissing wordt naar uw e-mailadres gestuurd.

U kunt uw eigen petitie starten met de informatie die volgens u correct is, of contact opnemen met de auteur.

Een onjuiste bewering over een identificeerbare persoon of organisatie is laster, en daar treden wij wel tegen op.

Doorgaan, laster melden

Over wie gaat de inhoud?
Is de persoon over wie de inhoud gaat een politicus, een besluitvormer of een ander publiek figuur?
Wat bekritiseert de inhoud?

Publieke kritiek op hoe een politicus of besluitvormer handelt in een publieke functie is toegestaan, ook als de gebeurtenissen oud zijn. Dat een kwestie oud is, is op zichzelf geen reden om te verwijderen. Wij kunnen nog steeds optreden tegen een onjuiste bewering over de persoon of tegen anderszins onrechtmatige inhoud.

Als de kwestie oud is of niet langer actueel, kunt u het beste rechtstreeks contact opnemen met de auteur van de petitie. De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen, wij kunnen dat niet.

Is de persoon over wie de inhoud gaat een politicus, een besluitvormer of een ander publiek figuur?
Wat bekritiseert de inhoud?

Publieke kritiek op hoe een politicus of besluitvormer handelt in een publieke functie is toegestaan, ook als de gebeurtenissen oud zijn. Dat een kwestie oud is, is op zichzelf geen reden om te verwijderen. Wij kunnen nog steeds optreden tegen een onjuiste bewering over de persoon of tegen anderszins onrechtmatige inhoud.

Als de kwestie oud is of niet langer actueel, kunt u het beste rechtstreeks contact opnemen met de auteur van de petitie. De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen, wij kunnen dat niet.

Wij controleren niet of de beweringen in een petitie waar zijn, de auteur is daarvoor verantwoordelijk. Wij treden op tegen een onjuiste bewering als die betrekking heeft op een identificeerbare persoon of organisatie. Als u het simpelweg niet eens bent met de bewering, kunt u uw eigen petitie starten of contact opnemen met de auteur.

Klik op de onjuiste zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage is precies haatzaaiende uitlatingen? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage roept precies op tot geweld? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage verheerlijkt of zet precies aan tot terrorisme? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage valt iemand precies lastig of pest iemand? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage onthult precies privégegevens? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage beschuldigt iemand precies van een misdrijf? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage roept precies op tot de doodstraf of marteling? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Zinnen die naast elkaar staan, worden samengevoegd tot één claim. Klik nogmaals op een zin om deze te verwijderen.

NO KIDDING pamflet aan minister VWS voor preventie kindermishandeling

NO KIDDING pamflet.

Geachte Minister De Jonge, beste Hugo,

Graag contacteer ik u over de gang van zaken rondom het melden van kindermishandeling. Sinds ik uw interview op de radio hoorde, ben ik hier verschillende keren mee bezig geweest. Dit omdat ik als ervaringsdeskundige (o.a. getuige van huiselijk geweld en slachtoffer van seksueel misbruik) andere - en in mijn ogen effectievere - mogelijkheden zie.

Allereerst denk ik dat het goed is om kindermishandeling als een groot maatschap­pelijk, maar vooral contextueel probleem te zien. Naast de bestaande cijfers en mijn persoonlijke ervaringen zie ik in mijn werk als verpleegkundige in een academisch ziekenhuis helaas vaak patiënten waarbij de jeugd een duidelijk nadelige invloed heeft gehad en vaak voor psychische en lichamelijke klachten zorgt. De meldcode zie ik als een noodzakelijk instrument, maar deze werkt m.i. drempel­verhogend. Ik ben van mening dat de drempel verlaagd wordt wanneer er meer aandacht wordt besteed aan het voortraject, waarbij de angst voor mogelijke gevolgen die mij altijd weerhouden heeft, wordt verkleind. Mijn visie wordt bevestigd door mijn ervaringen met de NO KIDDING preventieve methode, gebaseerd op ervaringen van honderden ervaringsdeskundigen. Maar ook door actueel onderzoek van het Verwey-Jonkerinstituut: Als een melding wordt gedaan heeft er al een jaarlang in het gezin geweld plaats gevonden en zijn 4 op de 10 kinderen getraumatiseerd geraakt. We kunnen dus rustig spreken van een epidemie aan ongezien geweld omdat zowel kinderen als opvoeders, en ook omstanders, zwijgen. Niet omdat ze niet anders zouden willen maar omdat mensen zichzelf onbekwaam verklaren.

Wanneer kinderen langdurig zwijgen, worden zij weer de opvoeders met onverwerkte ervaringen, die het ‘estafettestokje van geweld’ op hun beurt doorgeven. Als kind durfde ik niet aan de bel te trekken en daar waar ik een poging ondernam, bij de huisarts, werd ik niet gehoord. Ik was bang dat er mensen bij betrokken werden waar ik geen behoefte aan had; bang dat ik aangifte moest doen tegen personen uit mijn directe omgeving; bang dat mensen in mijn omgeving achter dit geheim zouden komen en bang dat ik zelf de schuldige was. De gedachte dat iemand actie zou ondernemen en daarmee binnen­drong in ons gezin, was voor mij onverdraaglijk. Dus hield het jarenlang stand. Continue angst, twijfel, alertheid en het zorgen voor anderen om alle problemen maar zo klein mogelijk te houden. Vaak ervoor zorgend dat mensen van buitenaf niet doorkregen dat het niet klopte bij ons ‘achter de voordeur’.

Tijdens de interne opleiding bij NO KIDDING ben ik mij meer bewust geworden van mijn onverwerkte ervaringen. Dit gebeurde binnen een natuurlijke, niet therapeutische setting, samen met (niet-)ervaringsdeskundigen. Bewustwording dat ik, als kind, vooral behoefte had aan vertrouwen; iemand die naar me omkeek en naar me wilde luisteren. Iemand die zou vragen: Luuk, gaat het met je? Is er iets? Kan ik iets voor je doen? Of “gewoon”: Luuk wat wil jij? Wil je me iets vertellen? Dit zijn de meest menselijke vragen die mij nooit zijn gesteld!

De meldcode zal naar mijn mening absoluut niet resulteren in een vermindering van het aantal kindermishandelingen. Althans, ik citeer Rijksoverheid: een melding maken omdat, Veilig Thuis informatie van verschillende meldingen kan combineren om de veiligheid van het kind, de volwassene of de oudere in te schatten. En omdat Veilig Thuis beroepskrachten kan ondersteunen bij het zorgen van langdurige veiligheid. Waar is het kind? En nemen we ook mee dat daders vaak slachtoffers zijn? Beseffen we dat het vaak van generatie op generatie overgaat? Waar houdt het op? Verkiezen wij het melden van kindermishandeling boven het voorkomen ervan door preventieve maatregelen in te zetten? Geachte heer De Jonge, ik ben positief kritisch als het om de meldcode kindermishandeling gaat omdat ik andere mogelijkheden zie: directer en effectiever!

U staat in belangrijke schoenen. Schoenen die nog meer kinderen en opvoeders, beiden met onverwerkte ervaringen, kunnen helpen. Echter is er een ander focus nodig. Eén die in eerste instantie minder gericht is op oplossen, instrumenten en protocollen. Een meer menselijke weg door omstanders: buren, vrienden, juf en meester. Door ons allemaal! Mensen die gewoon dicht bij zichzelf blijven en tijdig een hand uitsteken. De NO KIDDING preventieve methode bewijst dat het kan. Steeds meer gemeenten laten zich hierin scholen. Het is ons tot nu toe niet gelukt om de NO KIDDING visie en methode aan u persoonlijk te presenteren. Daarom zou ik dit pamflet graag, na het voorlezen ervan en voorzien van de handtekeningen van mede­ondertekenaars, aan u overhandigen.

Hoogachtend, Luuk, ervaringsdeskundige ‘op het podium’, mede namens Friso van der Wal, directeur NO KIDDING. www.nokidding.nl

Klik op de onjuiste zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage is precies haatzaaiende uitlatingen? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage onthult precies privégegevens? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage is precies terroristische of extremistische inhoud? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Zinnen die naast elkaar staan, worden samengevoegd tot één claim. Klik nogmaals op een zin om deze te verwijderen.

NO KIDDING pamflet aan minister VWS voor preventie kindermishandeling

NO KIDDING pamflet.

Geachte Minister De Jonge, beste Hugo,

Graag contacteer ik u over de gang van zaken rondom het melden van kindermishandeling. Sinds ik uw interview op de radio hoorde, ben ik hier verschillende keren mee bezig geweest. Dit omdat ik als ervaringsdeskundige (o.a. getuige van huiselijk geweld en slachtoffer van seksueel misbruik) andere - en in mijn ogen effectievere - mogelijkheden zie.

Allereerst denk ik dat het goed is om kindermishandeling als een groot maatschap­pelijk, maar vooral contextueel probleem te zien. Naast de bestaande cijfers en mijn persoonlijke ervaringen zie ik in mijn werk als verpleegkundige in een academisch ziekenhuis helaas vaak patiënten waarbij de jeugd een duidelijk nadelige invloed heeft gehad en vaak voor psychische en lichamelijke klachten zorgt. De meldcode zie ik als een noodzakelijk instrument, maar deze werkt m.i. drempel­verhogend. Ik ben van mening dat de drempel verlaagd wordt wanneer er meer aandacht wordt besteed aan het voortraject, waarbij de angst voor mogelijke gevolgen die mij altijd weerhouden heeft, wordt verkleind. Mijn visie wordt bevestigd door mijn ervaringen met de NO KIDDING preventieve methode, gebaseerd op ervaringen van honderden ervaringsdeskundigen. Maar ook door actueel onderzoek van het Verwey-Jonkerinstituut: Als een melding wordt gedaan heeft er al een jaarlang in het gezin geweld plaats gevonden en zijn 4 op de 10 kinderen getraumatiseerd geraakt. We kunnen dus rustig spreken van een epidemie aan ongezien geweld omdat zowel kinderen als opvoeders, en ook omstanders, zwijgen. Niet omdat ze niet anders zouden willen maar omdat mensen zichzelf onbekwaam verklaren.

Wanneer kinderen langdurig zwijgen, worden zij weer de opvoeders met onverwerkte ervaringen, die het ‘estafettestokje van geweld’ op hun beurt doorgeven. Als kind durfde ik niet aan de bel te trekken en daar waar ik een poging ondernam, bij de huisarts, werd ik niet gehoord. Ik was bang dat er mensen bij betrokken werden waar ik geen behoefte aan had; bang dat ik aangifte moest doen tegen personen uit mijn directe omgeving; bang dat mensen in mijn omgeving achter dit geheim zouden komen en bang dat ik zelf de schuldige was. De gedachte dat iemand actie zou ondernemen en daarmee binnen­drong in ons gezin, was voor mij onverdraaglijk. Dus hield het jarenlang stand. Continue angst, twijfel, alertheid en het zorgen voor anderen om alle problemen maar zo klein mogelijk te houden. Vaak ervoor zorgend dat mensen van buitenaf niet doorkregen dat het niet klopte bij ons ‘achter de voordeur’.

Tijdens de interne opleiding bij NO KIDDING ben ik mij meer bewust geworden van mijn onverwerkte ervaringen. Dit gebeurde binnen een natuurlijke, niet therapeutische setting, samen met (niet-)ervaringsdeskundigen. Bewustwording dat ik, als kind, vooral behoefte had aan vertrouwen; iemand die naar me omkeek en naar me wilde luisteren. Iemand die zou vragen: Luuk, gaat het met je? Is er iets? Kan ik iets voor je doen? Of “gewoon”: Luuk wat wil jij? Wil je me iets vertellen? Dit zijn de meest menselijke vragen die mij nooit zijn gesteld!

De meldcode zal naar mijn mening absoluut niet resulteren in een vermindering van het aantal kindermishandelingen. Althans, ik citeer Rijksoverheid: een melding maken omdat, Veilig Thuis informatie van verschillende meldingen kan combineren om de veiligheid van het kind, de volwassene of de oudere in te schatten. En omdat Veilig Thuis beroepskrachten kan ondersteunen bij het zorgen van langdurige veiligheid. Waar is het kind? En nemen we ook mee dat daders vaak slachtoffers zijn? Beseffen we dat het vaak van generatie op generatie overgaat? Waar houdt het op? Verkiezen wij het melden van kindermishandeling boven het voorkomen ervan door preventieve maatregelen in te zetten? Geachte heer De Jonge, ik ben positief kritisch als het om de meldcode kindermishandeling gaat omdat ik andere mogelijkheden zie: directer en effectiever!

U staat in belangrijke schoenen. Schoenen die nog meer kinderen en opvoeders, beiden met onverwerkte ervaringen, kunnen helpen. Echter is er een ander focus nodig. Eén die in eerste instantie minder gericht is op oplossen, instrumenten en protocollen. Een meer menselijke weg door omstanders: buren, vrienden, juf en meester. Door ons allemaal! Mensen die gewoon dicht bij zichzelf blijven en tijdig een hand uitsteken. De NO KIDDING preventieve methode bewijst dat het kan. Steeds meer gemeenten laten zich hierin scholen. Het is ons tot nu toe niet gelukt om de NO KIDDING visie en methode aan u persoonlijk te presenteren. Daarom zou ik dit pamflet graag, na het voorlezen ervan en voorzien van de handtekeningen van mede­ondertekenaars, aan u overhandigen.

Hoogachtend, Luuk, ervaringsdeskundige ‘op het podium’, mede namens Friso van der Wal, directeur NO KIDDING. www.nokidding.nl

We gebruiken dit om uw melding te bevestigen en u het resultaat mee te delen.
Ik meld
Waar vraagt u om? U kunt meer dan één keuze maken.
Mogen wij uw verzoek doorsturen naar de auteur van de petitie? De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen en kan mogelijk sneller op het verzoek reageren dan onze moderators.
Mogen wij uw verzoek doorsturen naar de auteur van de petitie? De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen en kan mogelijk sneller op het verzoek reageren dan onze moderators.
Mogen wij uw verzoek doorsturen naar de auteur van de petitie? De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen en kan mogelijk sneller op het verzoek reageren dan onze moderators.

Gerapporteerde petities worden door ons team beoordeeld om vast te stellen of zij in strijd zijn met onze Servicevoorwaarden of Richtlijnen voor de gemeenschap.