Petities.com

Meld een petitie aan

Bezorgde psychologen vragen de netwerken om hun opdracht ELP terug te geven aan de overheid.

Petities geven meningen weer. Het oneens zijn met een petitie, of haar zinloos vinden, is geen reden om een melding te doen, en zulke meldingen worden automatisch gesloten. Meld een petitie alleen als zij de wet of onze Communityrichtlijnen schendt, bijvoorbeeld haatzaaien, laster van een persoon of organisatie, het publiceren van privé-informatie of fraude. Wij controleren niet of de beweringen in een petitie waar zijn, de auteur is daarvoor verantwoordelijk.

Deze melding gaat naar de mensen die deze website beheren, niet naar de auteur van de petitie of naar een autoriteit. Als u een vraag of feedback voor de auteur heeft, stuur dan een bericht.

Kunt u uw rapport in het Engels schrijven? Dan kunnen wij het sneller behandelen, omdat wij geen vertaling hoeven te bestellen.
Waarom meldt u dit?
Wat is er mis met de naam?
Vertel ons in het tekstveld hieronder wat u doet denken dat dit zo is.

Petities geven meningen weer. Het oneens zijn met een petitie, of haar zinloos vinden, is geen reden om een melding te doen, en wij verwijderen petities niet omdat mensen ertegen zijn.

Als u dit verzendt, wordt uw bezwaar geregistreerd en wordt de melding automatisch zonder verdere actie gesloten, de beslissing wordt naar uw e-mailadres gestuurd. Als de inhoud de wet of onze Communityrichtlijnen schendt, kiest u in plaats daarvan hierboven die optie.

U kunt ook uw eigen petitie starten of contact opnemen met de auteur.

Gaat de onjuiste bewering over u, uw organisatie of een andere identificeerbare persoon of organisatie?

Welk passage is onjuist? U kunt meerdere zinnen in de tekst van de petitie aanklikken en ons per zin vertellen wat wel waar is. Dit is optioneel.

Zinnen die naast elkaar staan, worden samengevoegd tot één claim. Klik nogmaals op een zin om deze te verwijderen.

Bezorgde psychologen vragen de netwerken om hun opdracht ELP terug te geven aan de overheid.

Beste netwerkcoördinator,

U wordt door de overheid uitgenodigd de concrete uitwerking van de “eerstelijns-psychologische functie” te organiseren.

Zoals U wellicht weet zijn de meeste psychologen erg kritisch ten aanzien van het concrete voorstel van minister De Block.

Ze uiten volgende bezwaren:

Hoewel het voorstel bedoeld is om de drempel naar psychologische zorg te verkleinen, wordt in de concrete uitwerking de drempel eerder verhoogd :

Het aantal klachten waarvoor mensen bereikbare psychologische zorg kunnen bekomen, is schijnbaar “at random” beperkt. Dit zowel voor wat betreft leeftijd als voor wat betreft diagnose.

Mensen hebben pas recht op terugbetaling na doorverwijzing door een arts. Dat is momenteel niet zo voor contacten met eerstelijnspsychologen.

Gegeven de diagnostische categorieën waarop het voorstel betrekking heeft, is de beperking van het aantal sessies een bijkomend probleem. Er is geen enkele evidentie die de voorgestelde beperkingen (van 4 tot maximaal 8 sessies) ondersteunt. Het beperken van het aantal sessies lijkt dan ook slechts een budgettaire en dus politieke keuze veel meer dan een therapeutische.

De noodzakelijke doorverwijzing van een arts en dit op basis van een diagnose die door een arts gesteld wordt, is in strijd met de wet waarin het beroep van psycholoog wordt gedefinieerd als “een autonoom gezondheidszorgberoep complementair en gelijkwaardig aan de medische discipline”. De arts neemt derhalve als poortwachter de plaats in van de psycholoog terwijl het de expertise van psychologen (en niet van artsen) is om de psychodiagnostiek te stellen en te verfijnen en een individuele behandeling te bepalen. Daarbij geniet de psycholoog over therapeutische vrijheid en is het niet aan de overheid om in de plaats van de psycholoog de behandeling voor te schrijven. Bijkomend vervalt het recht op terugbetaling van 4 sessies indien de psycholoog in de eerste sessie moet vaststellen dat de door hem vastgestelde of verfijnde diagnose niet valt binnen de door de regeling voorziene categorieën. Het medisch voorschrift garandeert de terugbetaling dus niet.

De vergoeding die in deze regeling aan de psychologen zou worden betaald, is onvoldoende voor een professionele en kwaliteitsvolle praktijkvoering. Dit blijkt uit eerdere berekeningen (bvb. door collega Heyns in 2014) en uit vergelijkingen met de honoraria van andere intellectuele vrije beroepen (bv. artsen, loopbaancoaches). Het lage honorarium stelt de psycholoog ook niet in staat om afdoende te investeren in bijkomende opleidingen, supervisie en studie, wat de kwaliteit van de hulpverlening op termijn ondermijnt.

Het voorstel zet in op “getrapte zorg” maar is zo uitgewerkt dat bijkomende hindernissen voor de hulpvrager worden opgezet. In dit getrapte model wordt, op verwijzing van een arts, een eerste interventie verondersteld via de eerstelijnspsycholoog. En indien “de problematiek niet verholpen” is (binnen het gewenst aantal sessies), wordt doorverwezen naar een psychotherapeut. Voor de patiënt met een zwaardere hulpvraag ligt hier de volgende drempel tot echte hulp. Na 4 of 8 sessie moet de patiënt weer op zoek en moet hij op eigen kosten die echte hulp betalen. Daarbij moet hij afscheid nemen van iemand waarmee misschien al een therapeutische band was ontstaan, wat de overgang naar de psychotherapeut sterk bemoeilijkt. Er wordt in dit model geen rekening gehouden met relationele aspecten, die nochtans de meest werkbare factor van een behandeling uitmaken.

De regeling neemt het niet al te nauw met de vertrouwelijkheid van de psycholoog-patiënt relatie en schuift stapsgewijs op naar een verplicht delen van informatie in voorbereiding van het verplicht stellen van het (geïnformatiseerd) gedeeld dossier. Dit druist opnieuw in tegen de vertrouwelijke en intieme ruimte die de psycholoog-patiëntrelatie essentieel moet bieden.

Het zijn deze kritieken - die vaak aan het kabinet van de minister werden overgemaakt - die verklaren waarom zo weinig psychologen positief reageren op Uw oproep zich te engageren binnen de uitgewerkte regeling voor de eerstelijnspsychologische functie.

Wij kennen dan ook de verzuchtingen van veel van de netwerkcoördinatoren en weten dat ze erg worstelen met de opdracht van de overheid : niet alleen omdat het blijkbaar een enorm ingewikkelde logistieke en administratieve last met zich meebrengt – maar ook omdat Uw inspanningen slechts op erg lauwe reacties stoten bij de psychologen die U benadert.

We denken dan ook dat de oproep van een groep “bezorgde psychologen” aan U als netwerkcoördinator op enig begrip zal kunnen rekenen.

Wij zouden U namelijk willen verzoeken de opdracht de ELP-functie uit te werken terug te geven aan de overheid.

Omdat deze opdracht, die het veld eerder lijkt te verdelen en uit elkaar te spelen, in tegenspraak is met de kern van Uw rol als netwerkcoördinator nl. het verbinden van de verschillende actoren in de ggz.

Bezorgde Psychologen

Wij controleren niet of de beweringen in een petitie waar zijn, de auteur is daarvoor verantwoordelijk. Als u dit verzendt, wordt het geregistreerd en wordt de melding automatisch zonder verdere actie gesloten, de beslissing wordt naar uw e-mailadres gestuurd.

U kunt uw eigen petitie starten met de informatie die volgens u correct is, of contact opnemen met de auteur.

Een onjuiste bewering over een identificeerbare persoon of organisatie is laster, en daar treden wij wel tegen op.

Doorgaan, laster melden

Over wie gaat de inhoud?
Is de persoon over wie de inhoud gaat een politicus, een besluitvormer of een ander publiek figuur?
Wat bekritiseert de inhoud?

Publieke kritiek op hoe een politicus of besluitvormer handelt in een publieke functie is toegestaan, ook als de gebeurtenissen oud zijn. Dat een kwestie oud is, is op zichzelf geen reden om te verwijderen. Wij kunnen nog steeds optreden tegen een onjuiste bewering over de persoon of tegen anderszins onrechtmatige inhoud.

Als de kwestie oud is of niet langer actueel, kunt u het beste rechtstreeks contact opnemen met de auteur van de petitie. De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen, wij kunnen dat niet.

Is de persoon over wie de inhoud gaat een politicus, een besluitvormer of een ander publiek figuur?
Wat bekritiseert de inhoud?

Publieke kritiek op hoe een politicus of besluitvormer handelt in een publieke functie is toegestaan, ook als de gebeurtenissen oud zijn. Dat een kwestie oud is, is op zichzelf geen reden om te verwijderen. Wij kunnen nog steeds optreden tegen een onjuiste bewering over de persoon of tegen anderszins onrechtmatige inhoud.

Als de kwestie oud is of niet langer actueel, kunt u het beste rechtstreeks contact opnemen met de auteur van de petitie. De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen, wij kunnen dat niet.

Wij controleren niet of de beweringen in een petitie waar zijn, de auteur is daarvoor verantwoordelijk. Wij treden op tegen een onjuiste bewering als die betrekking heeft op een identificeerbare persoon of organisatie. Als u het simpelweg niet eens bent met de bewering, kunt u uw eigen petitie starten of contact opnemen met de auteur.

Klik op de onjuiste zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage is precies haatzaaiende uitlatingen? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage roept precies op tot geweld? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage verheerlijkt of zet precies aan tot terrorisme? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage valt iemand precies lastig of pest iemand? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage onthult precies privégegevens? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage beschuldigt iemand precies van een misdrijf? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage roept precies op tot de doodstraf of marteling? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Zinnen die naast elkaar staan, worden samengevoegd tot één claim. Klik nogmaals op een zin om deze te verwijderen.

Bezorgde psychologen vragen de netwerken om hun opdracht ELP terug te geven aan de overheid.

Beste netwerkcoördinator,

U wordt door de overheid uitgenodigd de concrete uitwerking van de “eerstelijns-psychologische functie” te organiseren.

Zoals U wellicht weet zijn de meeste psychologen erg kritisch ten aanzien van het concrete voorstel van minister De Block.

Ze uiten volgende bezwaren:

Hoewel het voorstel bedoeld is om de drempel naar psychologische zorg te verkleinen, wordt in de concrete uitwerking de drempel eerder verhoogd :

Het aantal klachten waarvoor mensen bereikbare psychologische zorg kunnen bekomen, is schijnbaar “at random” beperkt. Dit zowel voor wat betreft leeftijd als voor wat betreft diagnose.

Mensen hebben pas recht op terugbetaling na doorverwijzing door een arts. Dat is momenteel niet zo voor contacten met eerstelijnspsychologen.

Gegeven de diagnostische categorieën waarop het voorstel betrekking heeft, is de beperking van het aantal sessies een bijkomend probleem. Er is geen enkele evidentie die de voorgestelde beperkingen (van 4 tot maximaal 8 sessies) ondersteunt. Het beperken van het aantal sessies lijkt dan ook slechts een budgettaire en dus politieke keuze veel meer dan een therapeutische.

De noodzakelijke doorverwijzing van een arts en dit op basis van een diagnose die door een arts gesteld wordt, is in strijd met de wet waarin het beroep van psycholoog wordt gedefinieerd als “een autonoom gezondheidszorgberoep complementair en gelijkwaardig aan de medische discipline”. De arts neemt derhalve als poortwachter de plaats in van de psycholoog terwijl het de expertise van psychologen (en niet van artsen) is om de psychodiagnostiek te stellen en te verfijnen en een individuele behandeling te bepalen. Daarbij geniet de psycholoog over therapeutische vrijheid en is het niet aan de overheid om in de plaats van de psycholoog de behandeling voor te schrijven. Bijkomend vervalt het recht op terugbetaling van 4 sessies indien de psycholoog in de eerste sessie moet vaststellen dat de door hem vastgestelde of verfijnde diagnose niet valt binnen de door de regeling voorziene categorieën. Het medisch voorschrift garandeert de terugbetaling dus niet.

De vergoeding die in deze regeling aan de psychologen zou worden betaald, is onvoldoende voor een professionele en kwaliteitsvolle praktijkvoering. Dit blijkt uit eerdere berekeningen (bvb. door collega Heyns in 2014) en uit vergelijkingen met de honoraria van andere intellectuele vrije beroepen (bv. artsen, loopbaancoaches). Het lage honorarium stelt de psycholoog ook niet in staat om afdoende te investeren in bijkomende opleidingen, supervisie en studie, wat de kwaliteit van de hulpverlening op termijn ondermijnt.

Het voorstel zet in op “getrapte zorg” maar is zo uitgewerkt dat bijkomende hindernissen voor de hulpvrager worden opgezet. In dit getrapte model wordt, op verwijzing van een arts, een eerste interventie verondersteld via de eerstelijnspsycholoog. En indien “de problematiek niet verholpen” is (binnen het gewenst aantal sessies), wordt doorverwezen naar een psychotherapeut. Voor de patiënt met een zwaardere hulpvraag ligt hier de volgende drempel tot echte hulp. Na 4 of 8 sessie moet de patiënt weer op zoek en moet hij op eigen kosten die echte hulp betalen. Daarbij moet hij afscheid nemen van iemand waarmee misschien al een therapeutische band was ontstaan, wat de overgang naar de psychotherapeut sterk bemoeilijkt. Er wordt in dit model geen rekening gehouden met relationele aspecten, die nochtans de meest werkbare factor van een behandeling uitmaken.

De regeling neemt het niet al te nauw met de vertrouwelijkheid van de psycholoog-patiënt relatie en schuift stapsgewijs op naar een verplicht delen van informatie in voorbereiding van het verplicht stellen van het (geïnformatiseerd) gedeeld dossier. Dit druist opnieuw in tegen de vertrouwelijke en intieme ruimte die de psycholoog-patiëntrelatie essentieel moet bieden.

Het zijn deze kritieken - die vaak aan het kabinet van de minister werden overgemaakt - die verklaren waarom zo weinig psychologen positief reageren op Uw oproep zich te engageren binnen de uitgewerkte regeling voor de eerstelijnspsychologische functie.

Wij kennen dan ook de verzuchtingen van veel van de netwerkcoördinatoren en weten dat ze erg worstelen met de opdracht van de overheid : niet alleen omdat het blijkbaar een enorm ingewikkelde logistieke en administratieve last met zich meebrengt – maar ook omdat Uw inspanningen slechts op erg lauwe reacties stoten bij de psychologen die U benadert.

We denken dan ook dat de oproep van een groep “bezorgde psychologen” aan U als netwerkcoördinator op enig begrip zal kunnen rekenen.

Wij zouden U namelijk willen verzoeken de opdracht de ELP-functie uit te werken terug te geven aan de overheid.

Omdat deze opdracht, die het veld eerder lijkt te verdelen en uit elkaar te spelen, in tegenspraak is met de kern van Uw rol als netwerkcoördinator nl. het verbinden van de verschillende actoren in de ggz.

Bezorgde Psychologen

Klik op de onjuiste zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage is precies haatzaaiende uitlatingen? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage onthult precies privégegevens? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Welke passage is precies terroristische of extremistische inhoud? Klik op de zinnen in de tekst van de petitie.

Zinnen die naast elkaar staan, worden samengevoegd tot één claim. Klik nogmaals op een zin om deze te verwijderen.

Bezorgde psychologen vragen de netwerken om hun opdracht ELP terug te geven aan de overheid.

Beste netwerkcoördinator,

U wordt door de overheid uitgenodigd de concrete uitwerking van de “eerstelijns-psychologische functie” te organiseren.

Zoals U wellicht weet zijn de meeste psychologen erg kritisch ten aanzien van het concrete voorstel van minister De Block.

Ze uiten volgende bezwaren:

Hoewel het voorstel bedoeld is om de drempel naar psychologische zorg te verkleinen, wordt in de concrete uitwerking de drempel eerder verhoogd :

Het aantal klachten waarvoor mensen bereikbare psychologische zorg kunnen bekomen, is schijnbaar “at random” beperkt. Dit zowel voor wat betreft leeftijd als voor wat betreft diagnose.

Mensen hebben pas recht op terugbetaling na doorverwijzing door een arts. Dat is momenteel niet zo voor contacten met eerstelijnspsychologen.

Gegeven de diagnostische categorieën waarop het voorstel betrekking heeft, is de beperking van het aantal sessies een bijkomend probleem. Er is geen enkele evidentie die de voorgestelde beperkingen (van 4 tot maximaal 8 sessies) ondersteunt. Het beperken van het aantal sessies lijkt dan ook slechts een budgettaire en dus politieke keuze veel meer dan een therapeutische.

De noodzakelijke doorverwijzing van een arts en dit op basis van een diagnose die door een arts gesteld wordt, is in strijd met de wet waarin het beroep van psycholoog wordt gedefinieerd als “een autonoom gezondheidszorgberoep complementair en gelijkwaardig aan de medische discipline”. De arts neemt derhalve als poortwachter de plaats in van de psycholoog terwijl het de expertise van psychologen (en niet van artsen) is om de psychodiagnostiek te stellen en te verfijnen en een individuele behandeling te bepalen. Daarbij geniet de psycholoog over therapeutische vrijheid en is het niet aan de overheid om in de plaats van de psycholoog de behandeling voor te schrijven. Bijkomend vervalt het recht op terugbetaling van 4 sessies indien de psycholoog in de eerste sessie moet vaststellen dat de door hem vastgestelde of verfijnde diagnose niet valt binnen de door de regeling voorziene categorieën. Het medisch voorschrift garandeert de terugbetaling dus niet.

De vergoeding die in deze regeling aan de psychologen zou worden betaald, is onvoldoende voor een professionele en kwaliteitsvolle praktijkvoering. Dit blijkt uit eerdere berekeningen (bvb. door collega Heyns in 2014) en uit vergelijkingen met de honoraria van andere intellectuele vrije beroepen (bv. artsen, loopbaancoaches). Het lage honorarium stelt de psycholoog ook niet in staat om afdoende te investeren in bijkomende opleidingen, supervisie en studie, wat de kwaliteit van de hulpverlening op termijn ondermijnt.

Het voorstel zet in op “getrapte zorg” maar is zo uitgewerkt dat bijkomende hindernissen voor de hulpvrager worden opgezet. In dit getrapte model wordt, op verwijzing van een arts, een eerste interventie verondersteld via de eerstelijnspsycholoog. En indien “de problematiek niet verholpen” is (binnen het gewenst aantal sessies), wordt doorverwezen naar een psychotherapeut. Voor de patiënt met een zwaardere hulpvraag ligt hier de volgende drempel tot echte hulp. Na 4 of 8 sessie moet de patiënt weer op zoek en moet hij op eigen kosten die echte hulp betalen. Daarbij moet hij afscheid nemen van iemand waarmee misschien al een therapeutische band was ontstaan, wat de overgang naar de psychotherapeut sterk bemoeilijkt. Er wordt in dit model geen rekening gehouden met relationele aspecten, die nochtans de meest werkbare factor van een behandeling uitmaken.

De regeling neemt het niet al te nauw met de vertrouwelijkheid van de psycholoog-patiënt relatie en schuift stapsgewijs op naar een verplicht delen van informatie in voorbereiding van het verplicht stellen van het (geïnformatiseerd) gedeeld dossier. Dit druist opnieuw in tegen de vertrouwelijke en intieme ruimte die de psycholoog-patiëntrelatie essentieel moet bieden.

Het zijn deze kritieken - die vaak aan het kabinet van de minister werden overgemaakt - die verklaren waarom zo weinig psychologen positief reageren op Uw oproep zich te engageren binnen de uitgewerkte regeling voor de eerstelijnspsychologische functie.

Wij kennen dan ook de verzuchtingen van veel van de netwerkcoördinatoren en weten dat ze erg worstelen met de opdracht van de overheid : niet alleen omdat het blijkbaar een enorm ingewikkelde logistieke en administratieve last met zich meebrengt – maar ook omdat Uw inspanningen slechts op erg lauwe reacties stoten bij de psychologen die U benadert.

We denken dan ook dat de oproep van een groep “bezorgde psychologen” aan U als netwerkcoördinator op enig begrip zal kunnen rekenen.

Wij zouden U namelijk willen verzoeken de opdracht de ELP-functie uit te werken terug te geven aan de overheid.

Omdat deze opdracht, die het veld eerder lijkt te verdelen en uit elkaar te spelen, in tegenspraak is met de kern van Uw rol als netwerkcoördinator nl. het verbinden van de verschillende actoren in de ggz.

Bezorgde Psychologen

We gebruiken dit om uw melding te bevestigen en u het resultaat mee te delen.
Ik meld
Waar vraagt u om? U kunt meer dan één keuze maken.
Mogen wij uw verzoek doorsturen naar de auteur van de petitie? De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen en kan mogelijk sneller op het verzoek reageren dan onze moderators.
Mogen wij uw verzoek doorsturen naar de auteur van de petitie? De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen en kan mogelijk sneller op het verzoek reageren dan onze moderators.
Mogen wij uw verzoek doorsturen naar de auteur van de petitie? De auteur kan de petitie om welke reden dan ook verwijderen en kan mogelijk sneller op het verzoek reageren dan onze moderators.

Gerapporteerde petities worden door ons team beoordeeld om vast te stellen of zij in strijd zijn met onze Servicevoorwaarden of Richtlijnen voor de gemeenschap.