Stop ouderverstoting
Neem contact op met de schrijver van de petitie
Re: Afstand genomen van mijn kind..
#13: Kris - Afstand genomen van mijn kind..
momenteel maak ik hetzelfde mee en laat het nu toeval zijn ook in jeugdrechtbank te dendermonde de instanties die dan het belang van het kind voorop moeten plaatsen ze willen het gewoon niet horen teveel werk voor hun zeker!leg zoveel bewijzen voor van de typische kenmerken van P.A.S.die ik kan aantonen en nog word er niet naar gekeken in tegen deel er word geneigd dat de uitspraak zal zijn dat ik nog minder recht krijg om mijn kinderen te zien met als antwoord het kan toch niet goed zijn voor de kinderen om ze bij hem weg te halen laat ze los en probeer de band terug op te halen hoe moet ik dat in godsnaam doen als ik ze niet te zien krijg en als ze zogezegd in hun woorden zeggen het is u fout dat we niet willen komen,eigenlijk word ik een beetje gedwongen om ze te laten vallen kan er bij mij echt niet in gerechtigheid alleen voor degene die er veel geld kunnen tegen plaatsen de gewone man krijgt geen gerechtigheid
This comment has been removed by the person who wrote it.
Re: Re: Afstand genomen van mijn kind..
#27: gebroken mama - Re: Afstand genomen van mijn kind..
Lieve gebroken mamma, heel veel liefs en sterkte, een andere gebroken mama... ik denk vaak aan je, aan alle moeders die in zo'n situatie worden gemanouvreerd vaak tot verbijstering van advocaten enz.
Hou vol lieverd, ik kon alleen nog maar via Facebook een berichtje sturen, jarenlang niks gehoord maar nu sinds kort weer voorzichtig contact met mijn jongste (nu 19 jaar oud)
Hij heeft zoveel gemist en merkt nu wat hij gemist heeft... niet alleen ik. Kan er niet blij om zijn.... wel dat hij me steeds vaker opzoekt, steeds meer verteld en laat blijken dat hij heel erg spijt heeft zolang gewacht te hebben met contact opnemen. En: we hebben heel veel lol met elkaar, we lijken zo op elkaar.
Hou moed, je hebt maar 1 moeder en zelfs mijn adoptiezussen gingen ondanks mijn ouders TOCH op zoek naar hun echte moeder, en vader later. Het bloed kruipt waar het niet gaan mag of kan.... Sterkte nogmaals...
Afschuwelijk als kinderen dit mee moeten maken. Het rare is dat degene die het de kinderen aandoet er ook nog mee wegkomt. Alsof die omgeving er blind voor is.
Ik heb laatst een boek gelezen en het leek wel alsof het ons verhaal was. Pakkend gewoon en verstikkend. De Loserpapa, ik geloof dat je het alleen online kunt bestellen.
Op deze problematiek
Instanties en scholen zijn op de hoogte en grijpen niet in...
Het zou goed zijn als de wet mogelijkheden heeft om dit leed te stoppen
Re: Re: Re: Afstand genomen van mijn kind..
#31: geknakte mamma - Re: Re: Afstand genomen van mijn kind..
ik heb pas ontdekt dat ik niet de enige ben met dit probleem. Geeft enige moed, maar ook groot verdriet, zo veel kinderen en ouders die lijden door manipulatie van een " liefhebbende" ouder.
ik heb ook al bijna 6 jaar praktisch geen contact meer met mijn dochter, het haar tegen mij opzetten was trouwens al begonnen voor ik ben weg gegaan, en niet alleen haar. Met mijn oudste zonen heb ik een normaal contact, die waren oud en verstandig genoeg om de ware toedracht te snappen, met mijn jongste zoon, zeer onregelmatig. In de praktijk komt het er op neer dat hij zeer vijandig is naar mij toe als hij bij zijn vader verblijft, en enkel naar mij toe komt als hij weer eens door school en vader aan de deur is gezet. Hij heeft psychologische problemen, neemt drugs en is onhandelbaar. Bovendien wordt bij als hij bij mij is subtiel door mijn man bewerkt om in opstand te komen. Ik heb daar bewijzen van! Dus na een tijdje barst de bom en loopt hij weer weg, naar zijn vader. Ik heb hem nu weer zo ver gekregen om bij psychiater en psycholoog langs te gaan, hopelijk haalt het wat uit. Mijn dochter, 20 intussen, en meerderjarig, is de loyaliteit zelve naar haar vader naartoe, ik was en blijf de slechte. Dat zie ik zo snel niet veranderen
Omdat ik het zelfde meemaak en heel mijn familie lijd eronder. Ik vind het namelijk niet kunnen ongeacht de situatie moet je zorgen dat de kinderen contact blijven houden met hun ouders of tenminste het proberen. Het blijft je kind als ouder!!!!
| This discussion has been closed. |
Als papa van een dochter van 11 jaar en een zoon van 14 jaar heb ik van heel dichtbij te maken met deze problematiek, 6 jaar na onze scheiding en het besef van een veel te grote impact op mijn leven, mijn kinderen, mijn ouders en dat van de lieve mensen waarmee ik al 5 jaar een nieuw gezin heb is de nood enorm groot stappen te ondernemen om voor iedereen een positievere situatie te zorgen, akelig hoe één persoon die ellende voor iedereen kan veroorzaken!!,
Met enorme dank aan mijn echtgenote en schat van een stiefdochter !!!
Johan