Meer recht dan tucht

De verjaringstermijn voor tuchtrecht moet maximaal 5jr worden, maar misschien is 3jr zelfs redelijker. Nu is het eigenlijk onmogelijk om te stoppen met je beroep want je kunt tot in lengte van jaren aangeklaagd worden en je bent daarvoor alleen verzekerd zolang je beroepsrechtsbijstand- en aansprakelijkheidsverzekering loopt (of uitloopt). Verzekeraars vinden nl dat ze alleen iets hoeven te betalen als je nog een actuele verzekering hebt ook al heb je ook ten tijde van het incident zelf zo'n verzekering gehad. De kosten voor dergelijke verzekeringen exploderen ondertussen. Vinden we dat nou fair tegenover de zorgverleners in dit land die tenminste nog een poging doen zorg te blijven verlenen in dit falende zorgsysteem? Prima hoor als we in dit land vinden dat iedereen maar te pas en te onpas een klacht en claim in moet kunnen dienen. Zullen we dan ook afspreken dat de kosten voor dat claimrecht publiek bekostigd en gedragen worden in plaats van dat bij de individuele zorgverlener neer te leggen? Ook hierin zie je een algemene tendens terug komen dat de individuele zorgverlener verantwoordelijk en aansprakelijk gemaakt wordt voor systeemfalen, (in noem maar iets: de non existente GGZ zorg of verpleeghuiscapaciteit is op een of andere manier de schuld geworden van de huisarts) terwijl alle andere spelers in dat systeem buiten schot blijven. Gevolg? Zorgverleners lopen massaal weg om nooit meer terug te keren. En waarom zou je ook. Het tuchtrecht zorgt voor een ziekmakende en onveilige werkomgeving. Ondertussen iedereen wel klagen over dat er geen toegankelijkheid meer is van de zorg. Wat is de volgende stap: gaan we straks dokters ook voor het tuchtrecht slepen omdat ze ooit opgeleid zijn als arts maar nu niet meer als arts willen werken?