Meer recht dan tucht

In de strijd tegen de IGJ heb ik onder ander de Wob (Wet openbaar bestuur) leren gebruiken. Dat is bij de IGJ lastig, maar uiteindelijk lever thet soms toch wat op. Het tuchtcollege is ook een Openbaar Lichaam; ik ben benieuwd of ze zich zullen beroepen op Wob art 10.2: Het verstrekken van informatie ingevolge deze wet blijft eveneens achterwege voor zover het belang daarvan niet opweegt tegen de volgende belangen: c. de opsporing en vervolging van strafbare feiten; d. inspectie, controle en toezicht door bestuursorganen;

Een model waarbij de inspectie de aanklagende partij is, zoals in het strafrecht, zou hobby aanklachten tegenhouden.

"Volgens hoogleraar Johan Legemaate moet je ervoor zorgen dat alleen de belangrijkste zaken aan de tuchtrechter worden voorgelegd, dus minder klachtgronden accepteren." Dat alleen de belangrijkste zaken aan de tuchtrechter worden voorgelegd, moet m.i. niet het uitgangspunt zijn, maar het feit of een klacht ontvankelijk is of niet. In het begin van mijn loopbaan werd dat criterium gehanteerd, maar omdat daarmee veel klachten niet ontvankelijk bleken (daarmee werd dan geen procedure in gang gezet), is onder druk van de politiek de huidige praktijk ontstaan en tot een selffulfilling prophecy verworden waarbij het er op lijkt dat het college zijn productiviteit moet en wil bewijzen. Legemaate stelt "Het probleem, toen en nu, is dat veel ingediende tuchtklachten ongegrond worden verklaard." Ik vraag me af of dat juist is, dat wil zeggen of er "toen" niet veel klachten, "niet ontvankelijk" (voor een tuchtprocedure) werden verklaard, maar nu mee worden geteld als "ongegrond" (uitkomst van een tuchtprocedure), terwijl het niet ontvankelijkheidsprincipe thans nooit meer wordt toegepast. Ik heb zelf ervaren dat een klacht in behandeling werd genomen die was ingediend op een kladblaadje en in nauwelijks te volgen taalgebruik. Werd uiteindelijk ongegrond verklaard evenals klachten over een andere collega, maar wel nadat de hele procedure in gang was gezet met veel werk voor betrokkenen en de nodige juridische kosten. Aandachtpunt bij het artikel van Legemaate is daarnaast nog dat een verschuiving (doorsluizen) van klachten voor onze praktijk geen verbetering hoeft te betekenen. Ook binnen de Klachtencommissies wordt niet gefilterd en wordt elke klacht (een woord dat aan devaluatie onderhevig is) serieus genomen en levert deze bergen onnodig werk op, wat er o.m. aan bijdraagt dat psychiaters de grote GGZ-instellingen mijden. Hierover is uiteraard veel meer te zeggen, de materie is ook behoorlijk complex door alle belangen die er in meespelen, maar naast het tuchtrecht lijkt ook het klachtrecht het hervormen waard. Bijkomend zou het uiterst interessant zijn, een analyse te hebben in formatie (mankrachturen) en financiën, die hervorming zou kunnen opleveren. Fred Bekker, ouderenpsychiater (niet praktiserend).

Beste Menno, Niet alleen de procedurele kant van het tuchtrecht is van belang maar ook de inhoudelijke tuchtrechtelijke normen waaraan getoetst wordt zijn belangrijk. Ik heb de NHG al een paar keer gevraagd om standpunten te formuleren tav de door de tuchtrechter veroorzaakte almaar uitdijende verantwoordelijkheden van huisartsen bijv mbt tot de jaarlijkse uitvoering van controles terwijl de HISSEN daar niet goed op zijn toegerust (nierfunctie bij DOAC's, TSH, etc.), de zorg voor zorgmijders mn bij diabetici en de verlening van zorg in de context van bijv verpleegtehuizen met onvoldoende (geschoold) personeel. De NHG heeft hier tot nu toe geen actie op ondernomen maar mij dunkt dat dit wel een belangrijke stap kan zijn om de juridische verantwoordelijkheid van huisartsen te beperken tot diens taak. De tuchtrechter baseert zich immers op de normen die aan de huisarts gesteld kunnen worden en het NHG zou de tuchtrechter daar mooie handvatten voor kunnen bieden. Misschien kun je in dit opzicht nog iets betekenen nu ik bij NHG geen voet aan de grond krijg. Overigens heb ik ook de LHV in dit opzicht om actie gevraagd maar nog niet vernomen. Met vriendelijke groet, Roelien Vossers, huisarts te Haarlem