Marc Dullaert moet blijven als Kinderombudsman

Marc Dullaert komt op een fantastische manier op voor de rechten van kinderen. Het kan toch niet zo zijn dag hij het veld moet ruimen, omdat hij dat tè goed doet!

Dullaert moet blijven. Van Zutphen moet weg.

Deze man heeft het hart op de juiste plaats, is kritisch en voor mij DE juiste persoon voor deze functie.

Omdat naar mijn inschatting de heer Dullaert prima werk verricht, zichtbaar en hoorbaar is en dat is nodig.

Kinderrechten zijn belangrijk

Marc Dullaert moet Kinderombudsman blijven, omdat hij de belangen van kinderen tot dusver op een bewonderenswaardige wijze heeft behartigd.

Belangrijk dat het goede werk van deze Kinderombudsman wordt gecontinueerd door de man die het nu doet

Als er één bevolkingsgroep is waarvoor we ons best moeten doen dan zijn het wel kinderen. Historische fout.

Het is een teken aan de wand als kritische volgers van de overheid vanwege deze kritische houding door dezelfde overheid aan de kant gezet kunnen worden. Juist in deze tijd kunnen onze ombudsmannen niet activistisch genoeg zijn. Het lijkt me dan ook reëler dat onze 'gewone' ombudsman het veld ruimt.

Rechten van kinderen zijn van het allergrootste belang. Marc Dullaert heeft bewezen dat het belang van kinderen bij hem in meer dan goede handen is. Te gek voor woorden dat hij dit goede werk niet voort mag zetten, tevens een brevet van
( empatisch ) onvermogen voor de heer Van Zutphen.

Marc Dullaert lijkt mij een zeer betrouwbaar persoon die goed voor de kinderen opkomt. Die moeten we koesteren!!

Dullaert doet uitstekend werk; Van Zutphen moet zich nog bewijzen. Dat zou hij heel goed kunnen, maar enige zelfingenomenheid is hem niet vreemd. Oppassen dus.
Peter Karstkarel

Marc Dullaert heeft in korte tijd heel veel zaken op de kaart gezet en ogen geopend. En hij is nog lang niet klaar!

Omdat ik voel, weet en zie dat deze mens, daadwerkelijk het innerlijk gehalte , waarachtigheid en betrokkenheid heeft om het onderscheid te maken in o.a. een samenleving die in haar ontwikkeling al meer dan een decennium is aanbeland in het PostPartner tijdperk waarin inmiddels al de helft van de relaties, het stadium kent dat ze geen partners maar wel ouders zijn voor hun kinderen. De scheidingsindustrie is hier in haar haast mafioos onvermogen de ouders en kinderen nog verder uit elkaar aan het trekken, inplaats vanuit een visie die de ontwikkeling weet te plaatsen en coachen naar het hyper recht van kinderen op hun beide ouders . Een kinder-ombudsman met een hart dat vooraleerst aansluit bij de innerlijke loyaliteit van de kinderen is vergaand te verkiezen boven een scheidingsindustrie bestasnde uit een achterhaalde raad en omgangshuizen die op de stoelen van rechters en artsen gaan zitten om ondertussen de ex partners nog verder uiteen te drijven via de uiterst voze methodes waarin er misbruik wordt gemaakt van dat oerconflict, zodat 1 ouder de andere ouder heel makkelijk met steun van de scheidingsindustrie kan en mag weg werken, waarbij voor al die partijen al voldioende argument is, dat het conflict rechtvaardigt dat de kinderen zich beperken tot de ene ouder die doorgaans de andere ouder heeft weg gewerkt, zonder dat iemand dit weerzinwekkende spel doorbreekt, want het is de gepraktiseerde blauwdruk. In dat klimaat groeien 50 procent van de kinderen op, waarbij het een silant conspiracy is om deze feiten en de gevolgen op tafel te leggen, zoals het bwv spreken voor de georganiseerde neo-liberale belangen ketens zoals manifest aanwezig in de pharmaceutische industrie niet zo heel erg leuk is om te horen van de jonge schrijfster Bregje Hofstede, dat ze van haar pil- gebruik haar libido verloor. En die andere debutante die soortgelijk wist te vertellen over de gang van zaken in psychiatrische inrichtingen. En het is met de scheidingsindustrie niet anders. Villa Pinedo brengt dat aardig in beeld via kinderen die het allemaal al mee hebben mogen maken maar zich van deze zorg hebben weten te ontdoen en bevrijden on nu , juristen , advocaten , artsen, leraren , ouders te informeren over wat ze meemaken, wanneer ouders in hun partnerscheiding vergeten dat hun ouder zijn van hun Ki nderen een op zichzelfstaande betrokkenheid en verantwoordelijkheid is, waar juist hun als partners uiteen gaan, hen niet in hoeft te laten volgen als ouders , waar kinderen onbelet toegang toe moeten hebben, en niet vanuit het valse construct in conflict-angst kiezen voor het weg werken van 1 van de ouders. De scheidingsindustrie heeft evenwel niets aan werkelijk zicht en visie, maar juist baat by een verstarring van het conflict in die gehalveerde dood-verklaring van de beide ouders van kinderen.
Binnen dit soort blindgang is het van ultiem belang dat er een ombudsman is, die nergens deel uit maakt van die blindgang en haar belangen.
Het is nu al voorspelbaar dat waar die van Zutphen mee bezig is, is vanuit de belangen van de scheidingsindustrie en het neo-liberalisme dat ook zoveel baat heeft bij de PR van de mainstream media in handen van de genoemde belangengroepen en het militair industrieel pharmaceutische complex met 67 mensen op aarde die beschikken over de helft van het wereld-kapitaal ( vermogen ) inclusief de media.
Wanneer er mensen zijn als de huidige Kinderombudsman , evenals zijn voorganger, dan is dat bedreigend voor wat er overeind wil blijven, en dat is al die woeker die leeft op uitbuiting, op al die maar blind doormakende ten koste van winst praktijken, in alles.

Omdat ik vind dat het huidige kabinet absoluut niet doet wat ik als burger van een kabinet verlang. Kritische elementen opzij schuiven zijn dictatoriale beslissingen en horen niet thuis in een democratie. Is dit kabinet het daar niet mee eens, dan pleurt het maar zelf op. En als ik het zooitje gauwdieven weg moet sturen, dan is het tussen zes planken.

#1: Harmen - Dullaert moet Kinderombudsman blijven 

 Het instituut Kinderombudsman als Hoge Colleges van Staat is nauwelijks gesticht of er ontstaan weer onderlinge  fetes wie nu weer baasje mag spelen. Dit gaat natuurlijk het beste over de ruggen van de kinderen. Het Europees initiatief om ook binnen de EU kinderrechten te waarborgen wordt hiemee met voeten betreden. Het getuigd wederom van een staaltje onbeschoft en ongenuanceerd (Nederlands) handelen om dit notabene in een voorzittersrol te vertonen. Mijnsinziens dient de huidig Nationaal Ombudsman Van Zutphen over zijn eigen schaduw heen te stappen. Echter daar is de nodige moed voor nodig die eigenlijk al uit zelfreflectie genomen had moeten worden. Ik zou de eer aan mezelf, of misschien beter nog, ten ere van het Instituut Ombudsman als Hoge Colleges van Staat genomen hebben.  

P.s. Het zal mij benieuwen of de liberale factie of beter nog de partij met een door hun zo hooggehouden liberaal standpunt komt. Dat is overigens hard nodig na al die bestuurders en bewindslieden die de laatste tijd ons land zo langzamerhand onmodelijk hebben gemaakt. Want het riekt ook hier naar eenzelfde gedrag.

Als de man goed werk verricht het zo laten en niet weer wisselen!
En kritisch zijn is zeer belangrijk.

Omdat ik sterk de indruk krijg,dat rechtse krachten van een kritisch man afwillen

Marc Dullaert doet wat hij moet doen: opkomen voor de rechten van het kind zonder laffe compromissen!

Een ombudsman moet onbevangen z'n werk kunnen doen.

Omdat ik sterk begin te twijfelen over de bevlogenheid van dhr. Van Zutphen omtrent zijn functie. Het lijkt erop dat hij een clubje van eigen aanhangers wil formeren en dat is niet waarvoor hij is aangesteld. Het eigen belang is ondergeschikt aan het nationale belang en de passie die hij zou moeten hebben voor het werk.

Dullaert kinderombudsman moet blijven!
Hoognodig onderzoek over de motivatie waarvoor hij niet voorgedragen wordt!!

Kritische geesten als Dullaert zijn essentieel in/voor onze samenleving!

Marc Dullaert treedt actief op in een dynamisch beleidsveld. De constructieve, attenderende, kritische benadering van de kwesties, vanuit het belang van het kind, dient in dit stadium voortgezet te worden.
De kinderrechten verdienen strijdvaardigheid. De aanpak van Van Zutphen is weinig hoopgevend in het algemeen en voor het hoeden en de ontwikkeling van kinderrechten in het bijzonder.