erkenning van kinderen met een spraak- en taalstoornis

schitterend initiatief

Wij hebben een tweeling die ook dysfasie hebben, we hebben dit schooljaar veel geluk gehad dat we toch gon gekregen hebben voor onze kinderen we zien ze week na week vooruitgaan aangezien we bijna 3 jaar moeten wachten voordat ze naar een gespecialiseerde school kunnen gaan.

Veel succes met deze actie en petitie en vooral veel gehoor bij de bevoegde instanties.

Alle spraak- en taalstoornissen zouden moeten kunnen teruggetrokken worden van de ziekenfondsen. als je ziet wat je allemaal moet doen als ouder eer je kind kan geholpen worden met zijn spraak- of taalstoornis. We staan dikwijls in de kou en moeten maar onze plan trekken.

Als directeur van een ASO school met ook een aantal GON kinderen in de diverse jaren, ook met een hoor- en dus automatisch spraak- en taalstoornis, wil ik er mee voor ijveren dat deze stoornissen en hun aanverwanten de nodige erkenning blijven krijgen; want de ervaring leert me dat al deze kinderen nood hebben aan extra ondersteuning via GON-begeleiding en dit in alle leerjaren basis of secundair onderwijs.

Ik wens jullie veel succes ! Ik hoop dat die erkenning er héél snel komt ! Mvg, Lieve

Geachte,
Graag steun ik deze petitie voor 100 % in de hoop dat de minister zal rekening houden met jullie pertinente oproep !

Met vriendelijke groeten,
Christiaan Lenaerts

goed initiatief

Onze kinderen zijn ook Uw toekomst laten we dus ieder gelijke kansen geven

Zonder de ondersteuning die mijn kinderen tot nu kregen, zouden ze niet kunnen bereikt hebben wat ze nu wel kunnen.

Deze kinderen hebben echt noden die binnen het gewone onderwijs niet ingevuld kunnen worden!!

Kort, maar krachtig!

Ik werk dagelijks met deze kinderen in het buitengewoon onderwijs Type 7. Zij hebben absoluut veel hulp en revalidatie nodig. In het reguliere onderwijs blijven is zelden haalbaar en Het BO type 8 (leermoeilijkheden) of 1(licht mentale beperking) komt niet tegemoet aan hun noden. Vergeet deze kinderen aub niet.

super iniatief! hopelijk nog veel reactie want het is mooi als we wat meer zouden kunnen betekenen voor de mensen en het kind! Succes!

fantastisch idee - deze kinderen hebben echt nood aan ondersteuning !

DOEN!

Als logopediste 20 jaar lang aan het werk met kinderen met S.L.I.weet ik dat het voor leken niet altijd duidelijk is dat deze kinderen nood hebben aan een specifieke aanpak en ondersteuning die je in het reguliere onderwijs onmogelijk kan bieden. Het gaat simpelweg om het verschil tussen later een plaats vinden in de maatschappij of niet. De tools kunnen aangeven aan kind, ouders en omgeving. Het is een groep die vergeten wordt omdat hij net zoals de kinderen met A.S.S. bij Type 7 (gehoorstoornissen) is ondergebracht.Het heeft voor de kinderen met A.S.S. ook zijn tijd geduurd voor de erkenning er kwam, laat ons voor de taalklaskinderen de weg een beetje sneller vrijmaken.

Kinderen met een spraak- en taalstoornis hebben zeker recht op ondersteuning, zij hebben tenslotte hiervoor niet gekozen. Spraak en taal is de basis voor alles, sociaal netwerk, werk , enz Het is helemaal niet verloren om dit te ondersteunen

Ik vind dit wel een heel ernstige zaak die heel noodzakelijk is.

En respect ook aan alle leerkrachten die zich van dag tot dag inzetten voor onze kinderen!

Elk kind heeft sterkte en minder sterke eigenschappen. De zoektocht naar manieren om deze minder sterke eigenschappen te compenseren met sterke eigenschappen (noodzakelijk zodat het kind zich tot een zelfstandige volwassene kan ontwikkelen)is een enorme uitdaging. Want wat voor de ene goed is, is dat niet noodzakelijk voor de ander. Als dan blijkt dat een ondersteuning die zijn nut bewezen heeft onbetaalbaar wordt zakt de moed soms heel diep en zorgt voor frustratie (zowel bij ouder als kind EN hulpverlener).
Mijn kind vraagt om naar de logopedie te mogen gaan (naast ander ondersteuningen die we uitproberen en/of gebruiken). Maar, voor logopedische behandeling bij dyslexie is maar 2 jaar (ongeacht het aantal beurten) een terugbetaling voorzien door het RIZIV ??????????

Mij verbaast, steeds opnieuw, hoe verschillend scholen en leerkrachten binnen het reguliere (basis EN secundair) onderwijs omgaan met specifieke problemen terwijl de middelen hetzelfde zijn.
maw Specifieke aanpak en individuele ondersteuning hoeft niet noodzakelijk veel geld te kosten.
Erkenning (en kennis) van hoor- spraak- en taalstoornissen kan ooglappen wegnemen en diegene die goed bezig zijn ondersteunen.
Een dikke proficiat aan al diegene die bereid zijn zich open te stellen voor een probleem !!!!!!!!

Het is voor mijn kleindochter in Belgie die naar de school Maria Spirali te Brugge gaat!