Onderbouwing (de constatering);
Wij constateren dat het huidige rechtssysteem tekortschiet in de bescherming van slachtoffers van kindermisbruik en de bestraffing van daders. De wet laat grote gaten vallen, waardoor daders wegkomen met milde straffen of de dans deels ontspringen door strikte juridische mazen rondom bewijsvoering.
Dit onrecht is direct voelbaar in de praktijk. Een recent voorbeeld laat zien hoe pijnlijk het systeem werkt: een dader die twee jonge zusjes heeft misbruikt, werd op 6 augustus berecht. Er is echter geen sprake van volledige gerechtigheid. Alleen voor de middelste dochter werd de dader gestraft. De verklaring van de jongste dochter werd door de rechtbank aan de kant geschoven als 'van horen zeggen'. Haar pijn werd genegeerd en haar stem werd niet gehoord.
Het kan niet zo zijn dat de verklaringen van de allerjongste, meest kwetsbare kinderen zo gemakkelijk terzijde worden geschoven. De stem van álle misbruikte kinderen moet tellen. Er moet een einde komen aan de milde straffen en het gebrek aan erkenning voor het trauma van het kind.
Het verzoek (De eis)
Wij verzoeken de politiek en de wetgevers om:
• Hogere minimum- en maximumstraffen in te voeren voor zedendelicten tegen minderjarigen.
• Geen taakstraffen meer toe te staan bij bewezen kindermisbruik; de straf moet altijd een onvoorwaardelijke celstraf zijn.
• De bewijsregels te herzien, zodat verklaringen van zeer jonge kinderen serieus worden meegewogen en niet direct als 'van horen zeggen' worden afgedaan.
• Het kind centraal te stellen in de rechtszaal, zodat de waarheid en het leed van ieder individueel slachtoffer volledig worden erkend en bestraft.